De kracht van Gouden Lichtstralen

Daar straal ik van! De kracht van Gouden Lichtstralen

Mijn lieve buurvrouw van 80 jaar heeft het boek ” Gouden Lichtstralen, Moge wij lachen” aangekocht. Haar man is 10 jaar geleden plots gestorven. Een paar dagen later komt ze naar mij met een ruiker meiklokjes. Ze neemt me vast, bedankt mij, zegt:” had ik jou maar 10 jaar geleden ontmoet.” Deze bijzondere vrouw heeft het boek gelezen, het heeft haar ontroerd, gelukkig gemaakt, emoties los gemaakt een stralende glimlach gegeven. Ik mag dus meer lachen zegt ze en we lachen het uit. We doen een babbeltje over Izaä en haar geliefde man en ja…. zo is het leven goed.
Zittend aan de vlierboom, de duif die overvliegt…. zachtheid die ons ontmoet

‘Gouden Lichtstralen, Moge wij lachen’

Het boek: ‘Gouden Lichtstralen, Moge wij lachen’

 

Met veel vreugde en voldoening kondig ik hier ons nieuwe boek aan, hoera!

Het is twee jaar geleden dat Izaä het aardse, fysiek heeft verlaten en des niet al te min nog zeer aanwezig is in mijn leven. Samen schenken we dus dit boek aan de wereld!

Titel: Gouden Lichtstralen, Moge wij lachen….

Een boek van liefde, vertrouwen en Licht…
Lees op de cover meer over de inhoud van het boek.

Achteraan vind je een mooi poëtisch geschenk “Ode aan het Leven”

reacties van de nalezers:

Nancy neemt je mee in dit boek met prachtige,
diepzinnige teksten, ontroerend,
verstillend, vreugde gevend… (Marena)
Een literaire dans tussen verhaal en poëzie,
nauw aansluitend bij wezenlijke gedachten
en gevoelens, de juiste sfeer en boodschap. (Jasper)

Het is volledig milieuvriendelijk gedrukt, wat het een blije meerwaarde geeft. Een gezond boek om vast te nemen.
Het boek bestaat uit 97 pagina’s met kleurenfoto’s

De wonderlijke bijdrage is tussen de €18,00 en €22,00

Ik stuur het boek graag naar je op, verzendingskosten €2,22

De bijdrage mag je overschrijven op het reknr. van Het ZonneLicht
BE23979574801591 ref. “gouden lichtstralen”

 

Bestel je het graag? Stuur een mailtje aan hetzonne@hetzonnelicht.be, of  bel het nummer 049538641, 014820319.

 

Mogenwelachen_Cover1Mogenwelachen_Cover2

 

 

De viering van Het Leven, de Lach…

De viering van Het Leven, de Lach, Grote lichtcirkel op 14 mei om 8u in de ochtend!

Dankbaarheid in Liefde met Izaä

19 mei 2010 is Izaä zijn geboortedag: graag nodigen wij jullie uit op 14 mei om samen vol dankbaarheid te vieren, het leven, de lach…
Izaä klein in omvang op de aarde gekomen,
tevens groots in zijn wezen, gegaan op 31 maart 2014.
Vanuit de liefde die Izaä ons steeds meegeeft om te verbinden, om Blij door het leven te gaan, komen we samen. Een ceremonie om Liefde, Licht te bekrachtigen, om verder te kijken dan de dood, om natuur, welzijn in ons op te nemen
en voor een diepe schaterlach.
In mei is de natuur wondermooi met al de bloemen, bloesems op de bomen.

8u samenkomst:
het Gouden licht van de ochtendzon begroeten en lichtkring vormen bij de Sint-Odradakapel, begeleid met het bijzondere fluitspel van Tom.

Wij wandelen naar het beekje om samen daar een lichtkring te vormen.
Tom, Nathalie en Sophia geven dit muzikaal verder mee vorm,
ceremonie en dansbegeleiding door Nancy
Ik zou ieder willen vragen heb je een muziekstuk, een lied of tekst…
Dat mag er zeker bij.

Vanuit dit diep beleven betreden we de paden door het groen: luisterend, ontvangend, zegenend en spelend..
Na dit fijn samenzijn voeden we ons met een lekkere, vruchtbare lentesalade op Hoogschoors 2, Balen.

Praktisch:
Samenkomst 14 mei om 8u, aan de parking van de Sint-Odradakapel ,
Halflochtdijk, Scheps, Balen
Kom graag tijdig.
Na de ceremonie, dus voor de wandeling voorzien we een stuk hemels fruit.
Graag een seintje als je er bij bent en of je mee blijft eten.
Een vrije bijdrage mag vanuit Het Hart voor de muzikanten en voedsel.
Dank je wel
Nancy, Bernard, Izaä

Ik heb diep gehuild

Wandelend op de weiden in de frisheid van de ochtend, roept plots een man iets naar mij.
Hij heeft zijn jonge hond bij: trekkend aan de leiband om in de vrijheid te zijn. Ik versta niet wat de man zegt en ga wat dichterbij. Hij roept verder: “Jij moet daar niet lopen, dat is jachtgebied, jij ziet de dieren toch graag!”

Ik sta met verbijstering naar deze man te kijken en denk: waar heeft hij het over?
Zegt hij me nu dat ik op deze mooie, energetische, groene plek niet mag komen…
Ik voel de knipperlichten in me alarmeren.
Anticipeer ik? Ik kies ervoor om me om te draaien en verder te lopen. Ik heb zin om luidkeels te schreeuwen: “We zijn voor de vrede, meneer“ (deze kreet heb ik onlangs in een film gehoord, wat ik dan ineens doe).
Ik wandel verder. Ik loop naar de beek, ik hoor het getier van carnaval, het wapengekletter, de schreeuwerige liederen die nu op deze weide te horen zijn, mensen die hun wil willen opleggen en die dit gebied afbakenen, het etiket jachtgebied er op plakken en ineens moet ik diep huilen.
Ik voel de vervuiling van de aarde door mij heen gaan.
Even later neemt de blijheid al terug toe in mij. Ik ben een vrije vrouw, ik wandel, ik huppel, ik ben, ik zend deze man al mijn liefde mee.

Mijnheer, alstublieft denk eens na en/of leer voelen.
Onze hond, Mitch ruimt op deze weide de dode vogels op. Hij eet genietend de botten op die achterblijven. Ik heb een rustige hond omdat hij ruimschoots kan rennen en daarna graag terug aan de leiband komt.
Ja, achteraf thuis wist ik mijn antwoord, mijnheer, ik houd heel veel van dieren, daarvoor laat ik de hond vrij los lopen op deze weide, waar hij geen schade beschiet, waar karkassen worden opgeruimd en hij zijn poten kan strekken. Ik kijk naar de vogels in de vlucht… ik kijk naar de schapen in het natuurgebied van Scheps die in het water staan met hun poten. Ik kijk naar de zoveel padden op Zillendijk (natuurgebied) die worden plat gereden door auto’s. Ik kijk naar mensen die midden in het zogenaamde stiltegebied staan om de eenden naar beneden te schieten en afknallen. Ik hoor de schoten bij mij thuis waardoor onze hond gaat lopen van de angst.
Ik bericht al deze dingen nu…
Wat kan ik zelf doen, mijnheer, met liefde rondlopen op de aarde, mag ik mijzelf zijn? Ik voel het roeren in mij: geen beperktheden, de natuur eerbiedigen en genieten van de natuur is voor mij leven. Mag ik mijn voetsporen zetten op de aarde en naar best vermogen leven met de cyclus van de natuur.

Ik dank u, mijnheer, moeder aarde, de zegeningen van het leven en Mitch mijn trouwe metgezel.

Nancy

Het wonderlijke aan het Leven

Wij staan samen op het veld, Bernard en ik
genietend van de ochtendzon op ons gelaat.
Bernard kijkt me volop aan in mijn aangezicht.
“Jij hebt nu echt nog geen enkel rimpeltje.” zegt hij.
Ik glimlach, ik denk dat ik aan een rimpel of vierhonderd zit.
Niet dus volgens Bernard!
Samen staan het op veld, elkaars schoonheid bewonderen.
Het maakt je stil en laat je thuiskomen bij de universele bron.
Stilte in bouwregelingen en de dagelijkse dingen van de dag.
Gewoon herbronnen op het veld, de zonnegloed is zo goed.
Dank je wel, ik adem, ik leef, ik ontmoet.

Het bijzondere aan het Leven is…

 
 
de ochtend:
 
Mijn neus zit een beetje dicht. ik maak een citroen- tijm- honingthee.
Er zijn plots herinneringen aan mijn kindertijd dat mijn moeder dit maakte bij grieperige toestanden en dan diep onder de wol.
Bij mij werkt het anders nu, het drankje doet me de woonkamer veranderen in een zuiderse danstempel. Dansen en bewegen, licht geven. De neusgaten gaan mee open!
De zon schijnt binnen, ook al is het nog even donker.
 
Dank je wel, voor dit ochtendgloren.
onlangs kocht ik deze cd en ik heb er al veel op gedanst!
Dank je Red Fulka!

Het leuke aan het leven is…. en bouwproject

Het leuke aan het leven is….
Gisteren ontvang ik een mailtje van twee jonge dames uit het Brusselse. Of ze ons mogen komen helpen bij ons project voor een paar dagen, uit het Brusselse weg, behoefte aan rust en kalmte.
Vandaag zijn ze hier, ze hebben al een grote boomstronk uit geschept en nu zitten ze hier gezellig op de bank te lezen.
Net of ik nu twee grote dochters in huis heb, heerlijk toch!
En voel zo ook de warmte van Izaä dicht bij mij.

We zijn plaats aan het maken voor een rietveld voor de waterzuivering!
Elke dag is een dag in de goede richting. In december beginnen we met de houtskeletbouw met volle boomstammen…
We hebben niet voor gelamineerde balken gekozen omdat daar de gangbare lijmen in gebruikt worden. Een nieuwe uitdaging weer!

verbazing voor het Leven

ik kan zo verbaasd naar het Leven kijken.

Een japanse jongen is aangekomen bij ons.
Hij komt ons een maand helpen.
Ik doe mijn schoenen uit aan de deur. Hij draait ze voor mij in de juiste richting als ik terug buiten ga.
Als hij kookt neemt hij alle tijd, hij mixt een spiraal in de soep en bid tevens ook nog voor ons. Het liefste wat hij nu doet is schoonmaken. Dat geeft een beweging aan het Leven zegt hij.
En hij is nog eens ontzettend dankbaar!
Nu, ik ben ook heel dankbaar!

foto van Nancy Convens.

spiegel aan de wand….

Het fijne aan het leven is, als de ene spiegel waar je in kijkt niet meevalt…. je gewoon in een andere spiegel kijkt waar het fijner, aangenamer in kijken is

appeltje zo rood

Het fijne aan het Leven is dat ik bij twee jonkmannen in onze straat, appeltjes mag gaan rapen. Al jaren zie ik ze zonder echt contact, ze leven terug getrokken. Onze hond Mitch loopt er wel eens heen om het katteneten op te eten, oei Dan op een dag roepen deze mannen me ,ineens raap je al de rode appeltjes op in de kippen tuin. De man helpt ze nog mee oprapen. Ze smaken overheerlijk zoet, zodoende dat ik nu een appelbuik heb!

Net van te voren was ik op een schone wandeling van de natuur vereniging. De Gagel! Omdat het fair- trade week is, was er een traktatie met chips, chocolade en fruitsappen van de fair- trade.. Ik zat er zo naar te kijken… als de appels en de noten nu met bossen naar beneden vallen, zonder plastiek, afval….en wat heerlijk smaakt na een gezonde wandeling…zouden we daar dan voor kiezen?? Een open vraag! En dankbaar voor wat is….

23 oktober